Αναγέννηση οστού & μαλακών μορίων

Αυξητικοί παράγοντες

Οι αυτόλογοι αυξητικοί παράγοντες στη γναθοπροσωποχειρουργική αποτελούν την πλέον σύγχρονη, ασφαλή και εγκεκριμένη διεθνώς, θεραπεία για την αναγέννηση του οστού και των μαλακών μορίων. Χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μοσχεύματος σε ασθενείς με οστικά ελλείμματα ή ατροφικές γνάθους, προκειμένου να επιτευχθεί η οστική ανάπλαση και να καταστεί δυνατή η τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων. Επίσης, για ασθενείς με μεγάλες κοιλότητες στη γνάθο οι οποίες προέκυψαν μετά από την αφαίρεση κύστεων.
Η εφαρμογή των αυξητικών παραγόντων χρησιμοποιείται με εξαιρετικά αποτελέσματα και στη δημιουργία βιολογικών μεμβρανών τις οποίες ο χειρουργός τοποθετεί πάνω σε τραύματα, εγκαύματα, ελλείμματα εσωτερικά και εξωτερικά. Ακόμη και στο δέρμα του προσώπου ως μεσοθεραπεία για αναπλαστικούς λόγους.
Οι αυξητικοί παράγοντες δεν είναι παρά το αποτέλεσμα της φυγοκέντρησης του αίματος του ίδιου του ασθενούς. Υπο την προϋπόθεση ότι ο γναθοπροσωποχειρουργός διαθέτει τον απαιτούμενο εξοπλισμό, λαμβάνει στο ιατρείο μικρή ποσότητα αίματος με αιμοληψία. Το αίμα φυγοκεντρείται σε ειδική φυγόκεντρο, ώστε στο τέλος να συγκεντρωθούν οι αυξητικοί παράγοντες των αιμοπεταλίων. Τοποθετούνται από τον ιατρό στο σημείο του ελλείμματος και συμβάλλουν στην ανάπλαση του οστού.

Πώς γίνεται η αναγέννηση του οστού και των μαλακών μορίων

Οι αναγεννητικοί παράγοντες:

-Είναι ένα ιδανικό μέσο που προάγει το βιολογικό περιβάλλον των αναπτυσσόμενων κυττάρων με συνδυασμό όλων των παραγόντων που είναι απαραίτητοι για την έναρξη της διαδικασίας επούλωσης,
-Προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή
-Είναι εύκολα διαθέσιμα
-ΔΕΝ έχουν παρουσιάσει ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι παράγοντες αυτοί επιταχύνουν και βελτιώνουν την επούλωση του μυϊκού τραύματος με διαδικασίες όπως η ενεργοποίηση των μακροφάγων, η αγγειογένεση, ο πολλαπλασιασμός και η χημειοταξία των ινοβλαστών, η προαγωγή της σύνθεσης κολλαγόνου και η παραγωγή κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα στο ιατρείο και δεν χρειάζεται η νοσηλεία του ασθενούς. Γίνεται άπαξ και δεν χρήζει δεύτερης έγχυσης.
Tο αίμα του ίδιου του ασθενούς, λαμβάνεται από κάποια περιφερική φλέβα (όπως ακριβώς κατά τη διαδικασία αιμοληψίας) Και στη συνέχεια φυγοκεντρείται με σκοπό το διαχωρισμό των αιμοπεταλίων και συλλογή των παραγόντων του αίματος οι οποίοι είναι πλούσιοι σε αυξητικούς παράγοντες.

Τα πλεονεκτήματα της τεχνικής που εφαρμόζει ο ιατρός

Ο ιατρός Ελ. Καλημέρας, διαθέτει στο ιατρείο του, (Protome) τον εξοπλισμό για τη δημιουργία αυτόλογων αυξητικών παραγόντων.

Τα πλεονεκτήματα της τεχνικής του, είναι:
Μικρότερες ποσότητες αίματος από τον ασθενή
Αποφυγή αυτόματης ενεργοποίησης των αυξητικών παραγόντων
Αποφυγή 2 φυγοκεντρήσεων
Δυνατότητα απόκτησης διαφόρων βιοσυμβατών προϊόντων τη στιγμή που τα χρειάζεται ο γιατρός
Δεν χρειάζεται βόεια θρομβίνη
Τεχνική που αποβάλλει τα λευκοκύτταρα
Ασφάλεια – Κλειστό κύκλωμα – Αποφυγή διαφόρων λοιμώξεων
Ένα kit για όλες τις εφαρμογές

Επιστημονικά δεδομένα

Στη βιβλιογραφία τα προϊόντα αυτά βρίσκονται με διάφορες ονομασίες και έχουν μελετηθεί σε διάφορες in vitro μελέτες αλλά και in vivo στην Γναθοχειρουργική και Γενική ιατρική από τη δεκαετία του 90.
Το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια είναι ένα αυτόλογο προιόν που μελετάται από τη δεκαετία 1970 Η ελπίδα ότι εμπλουτίζει την πρόσληψη, τον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των κυττάρων, έγινε αντικείμενο έρευνας in tissue regeneration.
Τα αιμοπετάλια είναι απύρηνα κύτταρα που υπηρετούν διάφορες λειτουργίες όπως η αιμόσταση, η φλεγμονή, η αγγειογένεση, και η επούλωση τραυμάτων
Περικλείουν πάνω από 1100 πρωτεΐνες συμπεριλαμβανομένων αυξητικών παραγόντων και άλλων βιοενεργών μορίων που εμπλέκονται στην αποκατάσταση των ιστών
Οι φυσιολογικές τιμές των αιμοπεταλίων στο αίμα κυμαίνονται από 150.000/μ L- 350.000/ μ L. Πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια έχει ορισθεί ως ‘a volume of plasma that has a platelet count above baseline [of whole blood]’ όγκος πλάσματος πάνω από τη βασική τιμή – το baseline.Marx RE. Platelet-rich plasma (PRP): what is PRP and what is not PRP? Implant Dent. 2001
Παρόμοιες μέθοδοι παραγωγής παράγουν αυξητικούς παράγοντες με διαφορετική απόδοση. Eίναι όμως ξεκάθαρο ότι αυτές οι εμφανείς διαφορές είναι σημαντικές στη κλινική διαχείριση και αποτελεσματικότητα.
Υπάρχουν διάφοροι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη και αφορούν τη συγκέντρωση των αιμοπεταλίων, την παρουσία ή όχι λευκοκυττάρων, τη χρήση ή όχι αντιπηκτικού και την εξωγενή ή όχι, ενεργοποίηση τους.

Ομάδες αυξητικών παραγόντων

PDGF: Platelet Derived Growth Factor
Επιδερμικός αυξητικός παράγοντας των αιμοπεταλίων – επιπλέον στην ανάπτυξη αγγείων, κοκκιοποίηση
TGF-β1: Transforming Growth Factor-β1
Αυξητικός παράγοντας μετασχηματισμού – σύνθεση κολλαγόνου , διαφοροποίηση και ενεργοποίηση
bFGF: Basic Fibroblast Growth Factor
Ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας – χημειοταξία, ανάπτυξη και μετανάστευση κυττάρων
VEGF: Vascular Endothelial Growth Factor
Προσομοιάζων στην ινσουλίνη αυξητικός παράγοντας – διαφοροποίηση και στρατολόγηση, σύνθεση κολλαγόνου μαζί με τον PDGF
EGF: Epidermal Growth Factor
Προσομοιάζων στην ινσουλίνη αυξητικός παράγοντας – διαφοροποίηση και στρατολόγηση, σύνθεση κολλαγόνου μαζί με τον PDGF
IGF-I: Insulin-like Growth Factor type I
Αυξητικός παράγοντας μετασχηματισμού – σύνθεση κολλαγόνου , διαφοροποίηση και ενεργοποίηση

Δείτε σε εικόνες πώς γίνεται η διαδικασία:

1.Το μηχάνημα φυγοκέντρησης
1
2.Στην κορυφή του φιαλίδιου, ξεχωρίζει σε κίτρινο χρώμα το πλάσμα των αιμοπεταλίων
2
3.Οι αυξητικοί παράγοντες εμπλουτίζονται
3
4.Το βιολογικό προσθετικό υλικό ετοιμάστηκε
4
5.Σε σχήμα σφαιρίδιου, έτοιμο για τοποθέτηση
5
6.Κάλυψη του σημείου του ελλείμματος με τους αυξητικούς παράγοντες
6