Αντιμετώπιση οστικών ελλειμμάτων γνάθου

Τα οστά της άνω, της κάτω ή και των δύο γνάθων έχουν την ιδιότητα να υποχωρούν σε χαμηλότερο επίπεδο. Η  υποχώρηση του οστού προκαλεί οστικό έλλειμμα. Το πρόβλημα εκδηλώνεται κυρίως ασθενείς με έντονη ή χρόνια περιοδοντική νόσο, ή ασθενείς που δεν αντικατέστησαν άμεσα ένα ή πολλά δόντια μετά την εξαγωγή τους, με αποτέλεσμα να έχει υποχωρήσει πολύ το οστό της γνάθου που τα συγκρατεί (τα ούλα, όπως αναφέρεται στην καθομιλουμένη). Οστικά ελλείμματα της γνάθου μπορεί να αντιμετωπίσουν και ασθενείς με συστηματικές παθήσεις όπως οι ενδοκρινικές διαταραχές, μετά από τραύματα ή ακόμη και σύνδρομα ή εξαιτίας της λήψης διφωσφονικών φαρμάκων.

Ο συνηθέστερος λόγος για τον οποίο ο ασθενής βρίσκεται αντιμέτωπος με την ανάγκη αντιμετώπισης του οστικού ελλείμματος της γνάθου, είναι η ανάγκη αποκατάσταση των δοντιών που λείπουν. Τα οδοντικά εμφυτεύματα, αποτελούν μια σύγχρονη και ενδεδειγμένη διεθνώς, μέθοδο, η οποία όμως για να έχει ένα επιτυχές αποτέλεσμα θα πρέπει το οστό της γνάθου που τα συγκρατεί, να μην έχει υποχωρήσει ώστε να μπορεί να τα στηρίξει.

Η αντιμετώπιση των οστικών ελλειμμάτων στην γνάθο είναι πλέον εφικτή, ασφαλής, μέθοδος ρουτίνας για τον εξειδικευμένο προσωπογναθοχειρουργό και με πολύ καλά τελικά αποτελέσματα. Καθιστά εφικτή την τοποθέτηση εμφυτευμάτων, αλλά και την αντιμετώπιση άλλων προβλημάτων των γνάθων.

 

Πρόκειται για την προηγμένη και εξειδικευμένη τεχνική της ανάπλασης με την τοποθέτηση οστικού μοσχεύματος από τον ίδιο τον ασθενή στο σημείο των γνάθων που αντιμετωπίζουν έλλειμμα, ώστε να επαναφέρει το ύψος και κυρίως το εύρος της οστικής μάζας που χάθηκε. Το μόσχευμα αυτό, μπορεί στη συνέχεια να δεχθεί επιτυχώς τα εμφυτεύματα, αλλά και άλλες προθετικές εργασίες αποκατάστασης.

Συνήθως, οι θέσεις λήψης τέτοιου αυτομοσχεύματος είναι η βρεγματική περιοχή στο κρανίο και η κνήμη. Ωστόσο, η πλέον διαδεδομένη θέση – διότι θεωρείται χρυσή επιλογή-, είναι η λαγόνιος ακολουθία, δηλαδή η λήψη μοσχεύματος από λαγόνιο οστό της λεκάνης, το οποίο έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνει αποδεκτό από τον οργανισμό, διότι ομοιάζει μορφολογικά με αυτό της γνάθου και έχει κοινή εμβρυολογική προέλευση.

Το μόσχευμα τοποθετείται στις γνάθους και συνήθως μετά από λίγους μήνες – προκειμένου να γίνει αποδεκτό το μόσχευμα από τον οργανισμό -τοποθετούνται τα εμφυτεύματα. Υπό προϋποθέσεις, μπορεί να γίνει και ταυτόχρονα η τοποθέτηση μοσχεύματος και εμφυτευμάτων.

Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία και διαρκεί 20- 25 ΄. Διενεργείται αποκλειστικά σε νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο ο ασθενής νοσηλεύεται επί μία, το πολύ δύο ημέρες.

Μετά την επέμβαση, ένας σοβαρός παράγοντας για την επιτυχία της ως προς το αποτέλεσμα, είναι η τήρηση με απόλυτη συνέπεια εκ μέρους του ασθενούς, των οδηγιών του ιατρού για την φαρμακευτική αγωγή και την υγιεινή του στόματος, καθώς την ποιότητα διατροφής για τις αμέσως επόμενες ημέρες. Στους ασθενείς δίνονται αναλυτικές οδηγίες.

ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

(ΠΡΙΝ – ΜΕΤΑ) ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΙΑΤΡΟΥ